Vertoont je kind al een tijdje zorgwekkend gedrag? Of begrijp je niet goed waarom je kind bepaalde emoties laat zien? Graag ga ik samen met jullie op zoek naar antwoorden en oplossingen.

Soms is er een duidelijke oorzaak aan te wijzen, bijvoorbeeld een scheiding of een overlijden. Soms is de oorzaak lastiger te achterhalen.

Een kind kan druk zijn, ongeconcentreerd, onzeker, (faal)angstig, teruggetrokken, opstandig of agressief - thuis en/of op school. Het kan ook psychosomatische klachten vertonen, zoals hoofdpijn, buikpijn, slaapproblemen of tics. Maar misschien laat jouw kind wel andere klachten of problemen zien.

Mogelijk is er bij je kind een diagnose gesteld, zoals ad(h)d of een vorm van autisme. Misschien is er ook medicatie voorgeschreven. Maar daarmee zijn de problemen vaak nog niet opgelost.

Zelf ben ik geen voorstander van al die diagnoses die tegenwoordig worden opgelegd. Diagnoses die kinderen voor de rest van hun leven de boodschap meegeven: jij hebt een stoornis, er is iets mis in jouw hoofd... (Oftewel: "ik ben niet oké, het ligt allemaal aan mij".)

Liever bestudeer en verklaar ik het gedrag van kinderen vanuit hun levensloop, (gezins)omgeving en persoonlijke behoeftes.

Wat zou een andere oorzaak kunnen zijn van het onrustige, drukke, opstandige, angstige of teruggetrokken gedrag van je kind?
Wat wil het zeggen met zijn of haar lastige gedrag? Waar heeft het last van? Wat heeft het nodig?  

Er kan zoveel méér aan de hand zijn, maar er is ook zoveel méér mogelijk, dan veel reguliere kinderpsychologen en -psychiaters denken!

Ieder kind is uniek en heeft zijn eigen ontwikkelingspad dat het moet kunnen volgen, zonder te hoeven veranderen om aan onze verwachtingen te voldoen of beter in onze (school)systemen te passen.